Javoon Tar Ke Boodam

جوونتر که بودم یکی عاشقم بود منو که نمی دید دلش می گرفت زود می گفت خیلی وقته دلم پا به پاته می گفت هر جا باشی نگاهم به راته منم بچه بودم دلم پر پرش شد بهش اینو گفتم اونم باورش شد خلاصه نشستیم یه رویا کشیدیم واسه زندگیمون چه خوابایی دیدیم به هم قول دادیم که با هم بمونیم تا هر جا که میشه تا هر جا بتونیم ولی من نموندم نه اینکه نمیشد زدم زیرِ قولم دلم دم دمی شد حالا گاهی وقتها به یادش میفتم درست لحظه هایی که یادش میفتم تمامِ وجودم پر از شرم میشه به این خاطراتش سرم گرم میشه میشه به هم قول دادیم که با هم بمونیم تا هر جا که میشه تا هر جا بتونیم خودم زندگیمو به حسرت سپردم درست خاطرم نیست ولی پاشو خوردم