گروهی از پژوهشگران به رهبری «دیوید گیلیچینسکی» موفق شدهاند با پیدا کردن میوه گیاهی از گونه Silene stenophylla که در عمق یخهای دائمی سیبری مدفون شده بود، این گیاه را مجددا برویانند و شاهد به گل نشستن این گیاه باستانی باشند. ۳۱ هزار و ۸۰۰ سال پیش، حلزونها میوههای این گیاه را در نقبهایی که حفر میکردند، انبار کردند، این نقبها در زیر ۳۸ متر یخ و برف، در دمای منفی هفت درجه سانتیگراد، بسته و مدفون شدند. بعد این همه سال دانشمندان میوه این گیاه را یافتند، یکی از دانشمندان آکادمی علوم روسیه به نام «سوتلانا یاشینا» با استفاده از محلولی حاوی ویتامین، شکر و عوامل رشد، گیاه را دوباره رویاند، ریشههای گیاه در زمین فرو رفتند و بعد از دوسال مراقبت، گلهای گیاه شکوفا شدند. دانشمندان موفق شدند گردههای گیاه را آمیزش دهند و میوه و بذر آن را هم تولید کنند.
▧ تصویر در دسترس نیست
البته گونه Silene stenophylla هنوز از بین نرفته ولی یاشینا متوجه شد که گیاهان باستانی تفاوتهای با گیاهان کنونی، حتی آنهایی که در همان منطقه هستند، دارد، از جمله اینکه سرعت ریشته دوانیدن آنها آهستهتر است، آنها جوانههای بیشتری تولید میکنند و گلبرگهایشان پهنتر است. این برای اولین بار است که کسی توانسته گیاهی را از بذرهایی که این همه سال در زیر یخ مدفون بودند، برویاند. در نروژ با هزینهای در حدود نه میلیون دلار مدتی است که جایی برای ذخیره و حفاظت از بذر گونههای متنوع گیاهان بنا شده تا در صورت وقوع حادثهای زیسب محیطی و یا منقرض شدن یک گونه، راه حی برای بقای گیاهان وجود داشته باشد، اما گویا خود طبیعت در آلاسکا و سیبری با مکانیسمی طبیعی، به فکر حفاظت از خود بوده است.
yaftian
۳۱ هزار و ۸۰۰ سال پیش، حلزونها میوههای این گیاه را در نقبهایی که حفر میکردند، انبار کردند، این نقبها در زیر ۳۸ متر یخ و برف، در دمای منفی هفت درجه سانتیگراد، بسته و مدفون شدند. بعد این همه سال دانشمندان میوه این گیاه را یافتند، یکی از دانشمندان آکادمی علوم روسیه به نام «سوتلانا یاشینا» با استفاده از محلولی حاوی ویتامین، شکر و عوامل رشد، گیاه را دوباره رویاند، ریشههای گیاه در زمین فرو رفتند و بعد از دوسال مراقبت، گلهای گیاه شکوفا شدند. دانشمندان موفق شدند گردههای گیاه را آمیزش دهند و میوه و بذر آن را هم تولید کنند.
البته گونه Silene stenophylla هنوز از بین نرفته ولی یاشینا متوجه شد که گیاهان باستانی تفاوتهای با گیاهان کنونی، حتی آنهایی که در همان منطقه هستند، دارد، از جمله اینکه سرعت ریشته دوانیدن آنها آهستهتر است، آنها جوانههای بیشتری تولید میکنند و گلبرگهایشان پهنتر است.
این برای اولین بار است که کسی توانسته گیاهی را از بذرهایی که این همه سال در زیر یخ مدفون بودند، برویاند.
در نروژ با هزینهای در حدود نه میلیون دلار مدتی است که جایی برای ذخیره و حفاظت از بذر گونههای متنوع گیاهان بنا شده تا در صورت وقوع حادثهای زیسب محیطی و یا منقرض شدن یک گونه، راه حی برای بقای گیاهان وجود داشته باشد، اما گویا خود طبیعت در آلاسکا و سیبری با مکانیسمی طبیعی، به فکر حفاظت از خود بوده است.
roze sorkh
درسته اینکه بذر گیاهان از بین نمیره
و با بوجود آمدن شرایط لازم بازم می روین
حورا
gilas
mojde
arash52
ماهی
دلشاد
نغمه
kamal313
zrnznn
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→