مبــــاش در پی کتـــمان...که این گناه تــــو نیست
کـه عشـق می رسد از راه و دل به خواه تو نیست

بـه فـــکر مســند محکــم تری از این ها بــــــاش!
کـه عــــــقل مصلـــحت اندیش تکیـه گاه تو نیست

مبـــــاد گــــــوش به انـــدرز عقــــل بســـــــپاری
فنــــا طبـیعـــت عشـــق است و اشتبــاه تو نیسـت

سیــــاه بخت تراز مــــوی سر بــه زیر تـــــو باد!
هـــــر آن که کشته ی ابروی سر به راه تو نیست

سیـــــاه لشگـــــر مویت شکست خــــــورده مبـاد!
نشــان همــدلی انــگار در سپــــاه تـــــو نیســــت

کشیـــــــده اند دل شهــــــــــر را به بــــند و هنوز
خیـــــــــال صلـــح در این خیل رو سیاه تو نیست

هــــــــزار صحبـت ناگفـته در نگـــــــاه من است
ولـــی دریغ کــــه این شـــوق در نگاه تو نیست...

علیرضا بدیع