مادر...سلام

نامه ای را که بر روی گلبرگ هایی از دلتنگی نوشتم در سکوتی زیبا آب برد...

من خدا را نقاشی کردم مادر...خدا به شکل بوسه های تو بر پیشانی من بود...

مادر، من از آن آخرین بدرقه ات تا پشت دیوار بیکسی نوشتم و بغض کردم...

مادر..در اینسوی بیخوابی...من هر شب پر نورترین ستاره را تو میبینم...

شنیده ام کوله بار دوران کودکی مرا سنگ صبور خویش کرده ای مادر...

من هم در آن آیینه که دادی یادگاری..در آن هر شب تصویری از تبسم تورا میبینم...

مادر..ای زیباترین احساس...قشنگترین بنفشه...ستاره ام را چندیست گم کرده ام

نبودن هایى هست که هیچ بودنى جبرانشان نمیکند

و آدمهایی هستند که هرگز تکرار نمیشوند و تو آنگونه ای

مـــــــــــــــادر …

Kishe Mehr,

چوخ ساقل بالام

خدا سایه مامان وبابا رو همیشه روی سرت محفوظ نگهداره

چیه؟؟؟حسودیت میشه تونداری؟

ان شاالله سالهای سال سالم وتندرست باشند وشاداب

آخییییییییییییی دلم سوخت واست مجتبی




مال من که به رحمت خدا رفتن

نووووج نمیشه



خواهش میکنم عزیز. خدا سایه اون عزیزانم رو روی سرم پایدار نگهداره

بی نهایت ممنونم از شما. خداوند عمرباعزت به پدرومادر مهربونتون بده

سکوت، یعنی گفتن در نگفتن، یعنی مقابله با شهوت رام نشدنی حرف،

یعنی تمرین برگشتن به دوران جنینی و شنیدن انحصاری لالائی قلبِ مادر در تنهائی محض.