اصلاح قانون آموزش پایه (Perusopetuslaki) که از ابتدای سال تحصیلی جاری در فنلاند لازمالاجرا شد، برای کودکان دارای معلولیت و محدودیتهای عملکردی و خانوادههایشان در سراسر این کشور مشکلات جدی ایجاد کرده است.
قانون چه تغییری کرد؟
پیش از این اصلاحیه، کوتاه کردن روز مدرسه برای کودکانی که توانایی تحمل برنامه کامل را نداشتند — مانند کودکان دارای اوتیسم، اضطراب شدید یا سایر ناتوانیها — با انعطاف بیشتری امکانپذیر بود. اما قانون جدید این امکان را تنها به موارد موقت و با دلایل پزشکی محدود کرده و آن را به «آخرین راهحل» برای تسهیل حضور در مدرسه تبدیل کرده است.
هدف اعلامشده این تغییر، تأکید بر حق دانشآموز برای دریافت آموزش کامل بوده است. با این حال، در عمل بسیاری از کودکانی که پیشتر با برنامه کوتاهشده موفق به حضور در مدرسه میشدند، اکنون با مشکلات جدی روبهرو شدهاند.
صدای سه خانواده
یله با سه خانواده از شهرهای کوئوپیو، هلسینکی و سینایوکی گفتگو کرده که همگی از پیامدهای مشابهی خبر میدهند: فرسودگی، اضطراب و در برخی موارد ناتوانی کامل کودک در ادامه حضور در مدرسه. این خانوادهها میگویند که ابزار حمایتی کارآمدی که سالها از آن بهره میبردند، با اجرای قانون جدید از دسترسشان خارج شده است.
تفسیرهای متفاوت از یک قانون مبهم
سازمانهای حامی افراد دارای معلولیت اعلام کردهاند که شهرداریهای مختلف این قانون و دستورالعملهای اجرایی آن را به شیوههای متفاوت تفسیر میکنند. این ناهماهنگی باعث شده برخی کودکان در شهری بتوانند از تسهیلات بهرهمند شوند که در شهر دیگری از آن محروماند.
این قانون چارچوب حقوقی آموزش اجباری را در فنلاند تعریف میکند و شامل حقوق دانشآموزان، وظایف مدارس و تسهیلات ویژه برای کودکان دارای نیازهای خاص میشود. اصلاحیه اخیر با هدف تقویت حق آموزش تصویب شد، اما در اجرا با انتقاداتی روبهرو شده است.
/img-s3.ilcdn.fi/c489bd863f8781b9d430ad68ef811b5080c489ef09493ca3fddbd299bf50343f.jpg)
