یه دستش گوشیِ تلفن بود، با اون یکی دست بی‌هدف سیم‌های باز…

. یه دستش گوشیِ تلفن بود، با اون یکی دست بی‌هدف سیم‌های باز گیتار رو می‌زد — و معروف‌ترین آهنگِ عمرش همون‌جا ساخته شد. جیمز هتفیلد فکر می‌کرد آهنگِ عاشقانه یعنی ضعف. گفته بود «اولش اصلاً نمی‌خواستم برای بچه‌ها بزنمش.» لارس شنیدش و گفت این باید تموم بشه. یه جزئیاتِ کوچیک که کم‌تر کسی می‌دونه: سولوی این آهنگ رو کرک همت نزده — خودِ هتفیلد زده. شخصی‌ترین چیزی که نوشته بود رو دستِ هیچ‌کس نداد. چیزی که فکر می‌کرد ضعفشه، شد شنیده‌شده‌ترین چیزی که ساخت. تو کدوم آهنگ رو داری که وقتی می‌ذاریش، هیچ چیزِ دیگه‌ای مهم نیست؟ 👇

همهٔ شورتس‌ها