Nafir

مجنونم بی کم و کاست سالهاست دادم سینمو چاک من توو آتیش دارم گر میگیرم تو کجای جهنمی بی کس و کار لای همونا که‌ میجونت قانون میکشن و میخرنت من میپرم ا رو این فقره سرتو بالا بگیر کی زدتت راه میرم رو قلب خطر ، واسه خلق اثر با سر میرم توو جنجال چرتکه ی عقل واسه دلال من جرم جنونم ، بازیچه سرب قرونم دست بذار رو کل وجودم من خنیاگر سرمه خونم وقتی ته خطی خط و ‌میکنه له حیوون ناطق میکنه هی نمیخواد اسیر چی شده شه کل زندگیم شیش و بشه قمار ، خط ، راه ، پوتین ، غبار گرد من یعنی سوال ، درد بذا تکون بخوره همه درسا بهتر نیومده دوره ی مستا به سر عمر و میخوام با الکل شک سی تا بی کله نه شصتا با سر نیستم اون که توو خواب بمیره توو فکر نون و آب بمیره بذا ذهنم بو خشاب بگیره تو کل منم توو حجاب بمیره کویرم ، خاطی خطیرم من عمق زخم عدل پشت قافیه نفیرم تنم سرزمینه سالیان جنگه فعلم صرف مرگه ، سینه َم ضمیرم نه سازم رنگین ، نه آوازم آهنگین نجوای سگ های می نخورده ، سیرم خشک ، پهن ، بیابانم من بی نسبم ، بی جد ، بی نیاکانم