Divoonegi

کیه که آخر دیوونگیه واسه چشات کیه جز من که می میره واسه لحن خنده هات کی برات قصه میگه شبا که خوابت نمیره کیه پا به پات میآد وقتی که بارون میگیره کیه وقتی تشنته تو ابرا بلوا می کنه اگه یک جرعه بخوای کویرو دریا می کنه یه شب موی تورو به صد تا مهتاب نمی ده خودش میسوزه ولی تن به سایه و آب نمی ده اون منم که عاشقونه شعر چشماتو می گفتم هنوزم خیس میشه چشمام وقتی یاد تو می افتم هنوزم می آی تو خوابم ؛ تو شبای پر ستاره هنوزم میگم خدایا کاشکی برگرده دوباره