Ey Baran

تا ماه شب افروزم پشت این پرده ها نهان است باران دیده ام، همدم شبم یارِ آنچنان است جان می لرزد که ای وای اگر دلم دیگر برنگردد ماهم به زیر خاک و دلم در این ظلمت زمان است ای باران ای باران از غصه ام آگاهی بزن نم به خاکش ز اشکم نپرسد چرا تنهایی از قطره ات چون شکفد به خاکش سبزه همی بوی ماهم کشان ابرِ خاکش، ابرِ باران