Sayeye Khorshid

ای واژه ی بی معنی رویایی بی تعبیر آغاز ترین پایان آزادترین تقدیر از قلب تو می روید نبض غزلی تازه پنهان شده ای در من گمنام پر آوازه تو سایه ی خورشیدی تو بوسه ی در بحران تو دلهره ای آرام مهتابِ تر از باران آرامش طوفانی می سازی و ویرانم رسوایی راز آلود می پوشی و عریانم من حادثه بر دوشم من عشق نمی دانم در هیچ تمامم کن تا زنده شود جانم ای واژه ی بی معنی رویایی بی تعبیر آغاز ترین پایان آزادترین تقدیر من را تو به خود خواندی معشوقه ی ناخوانده دل را به ازل بسپار یک دم به ابد مانده