Hamechi Daram (Ft Ali Ardavan)

قبلاً خودمو جلو آینه میشناختم الان از تو مُردم و از این آدم بیزارم من دیگه گمِ گم شدم بدم میاد دیگه از خودم تنهام با این که، همه چی دارم چند وقته که رفته همه‌چی یادم از رنگ لبای تو تا طمع سیگارم دیگه خسته‌م از رویاهام و شبا بیدارم کرده این غمه چیکارم من، جوونیم و توی آینه‌ها گذاشتم آتیشم و توی پایپِ جا گذاشتم همش دنبال صبری که نداشتم پیِ سایک اون سروی که نکاشتم ،الان برام شب ها میرقصه table ها رو bottle نور ها دوردسته hater فرشته ها دورِ من و چرا نمیشه که حس من عوض شه؟ دِله آرامشو کِی میخواد بلد شه؟ ام standby چند وقته الان رفیقامم بییخالش، اسماً پایه‌ن تا همینجام که رسیدم اسفند باید دود بکنی چون نمُردم و قسمت شاید بود قبلاً خودمو جلو آینه میشناختم الان از تو مُردم و از این آدم بیزارم من دیگه گمِ گم شدم بدم میاد دیگه از خودم تنهام با این که، همه چی دارم خدا کمدین و دنیا بهترین جوکش اون شب مث که بد بوده یکمی کُکِش کدوم مریض ما رو آفریده؟ هه، منو شخصاً که واقعاً ریده چون، مغرور و غد و لجبازم از وقتی که بین کل شهر آسم کلم شد گنده تر بازم دنبال جنگم دو تا سربازم سر موزیک دوستام دونه دونه می رن جوری که باهاشون اصن رو به رو نمی شم آره، از مهراد تا بهزاد حرف نزدیم شش سال ما انگار زدو می کنیم بالاجبار ما انکار ایران مال ما شد هکتار تا هکتار غرورمون نداشت ارزششو که، گروهمون ول کنه ارتششو قبلاً خودمو جلو آینه میشناختم الان از تو مُردم و از این آدم بیزارم من دیگه گمِ گم شدم بدم میاد دیگه از خودم تنهام با این که، همه چی دارم این روزا دردا زیادترن رفیقمن تنهاییام فقط از آدما حتی میاد بدم اون که با خودش تو جنگه زیاد، منم تو آینه بشکن اون که رو‌به‌روته من نیستم تو آینه بشکن اون که جلو روته من نیستم تو آینه بشکن، آینه بشکن خسته شدم بس که دیگه رو‌به‌رومی از دیشب آرزوم بود بشم یه روز امروزه خودم نمی‌دونستم قراره بسوزه دورم آره همه شمعیم، هرچی پُرنور تر اشکمون بیشتر، میگذره عمر زودتر هنوز آینه صافه، این چهره چروک‌تر ابرقدرتِ داغون، عینِ بلوک شرق برا خودمم گاهی وقت ندارم کشوری‌‌ام که نه پایتخت ندارم صدام میشه از هر باندی پخش ولی این پرواز نداره باندی تهش میخوام تو ارتفاع بمیرم برم پیش بابام و باهاش یه جا بشینم دیگه این زمینِ خاکی و نمی‌خوام زیر نور بودم امروز تاریکه که میخوام بیام منِ لجن کی‌ام؟ یه آدم بداخلاق نچسبی ام صدام همه خونه‌ها، خودم تو قرنطینه‌م قبلاً خودمو جلو آینه میشناختم الان از تو مُردم و از این آدم بیزارم من دیگه گمِ گم شدم بدم میاد دیگه از خودم تنهام با این که، همه چی دارم