Panjereye Roya

زخمی جنگیدن با آیندم عقب بیار منو روی دوشت من یه پناهنده بی تابم تو سرزمین امن آغوشت ورق زدم تقویممو برعکس شاید ببینم فرصتی تازه حتماً یه راهی هست میدونم پنجره اتاق تو بازه شلوغی دنیا کلافم کرد دنیامو با دستات خلوت کن هروقت حس کردی که تنهایی منو به صرف چای دعوت کن از انزوا بگیر دستامو کمک کن از خودم بیام بیرون چترو نمیخواد وا کنی امشب هم پرسه شو خیسم کن از بارون تو دستای تو گم شدن تنها راه رسیدنِ به آزادی دنبال رویام اونقدر گشتم تاخودتو بهم نشون دادی هر احتمالی هست اما من دوباره برگشتم خطر کردم نبودنت بیشتر عذابم داد من دیگه از تو برنمی گردم