Manam Yeki Az Oon Yazdahtam

منم یکی از اون یازده تام منم یکی از اون یازده تام بچه های ما نداشتم مدرسه فوتبال پا گرفتن تو زمین خاکی تو مدرسه یا تو پارک یاد نگرفتن از معلم اروپایی بالا اومدن با گل کوچیکو با روپایی نداشتن رژیم های سبزیای خارجی نرفتن اردو های و تفریح های کالجی زمین هایی که حتی نداره جای آبخوری توپ پلاستیکی دولای دروازه های آجری هزار تا داستان تا بپیچن از خونه همه با لباسایی که بی شک ارزونه ولی بازم همیشه گفتن چقدرم خوبه بهترین مربی همون بچه محل بوده با ایمان ما میرم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما کم نداشتیم عابدزاده هارو با غیرت نبوده کسی راه بندازه مارو بی منت ضحمت ها رو بزار پای کادو نداره یه بابای خارجی حتی بابای مارو که پینه بسته دستش خسته هستش ولی خوب بازم داره دست بخشش کمرش دیسک داره ولی خم نیست آره بیست ساله که سر پا ایستاده اینا نمره بیست داره از جنوب تا انزلی من علی کریمی و خسرو حیدی کم ندیدم ایرانیا تو جنگ سخت و واسه هم ضریفن نمیشه نداریم من همه فن حریفم سیر میشدیم تو راه با نون کفش رنگ میداد به جوربامون نمیدادن تو پارک رامون امکانات نبود تو باشگامون زمین هامون همیشه توراش پاره توپاش داغون چهار سالی یه بار اونم شاید اگه شانس در خونت اومد باید خودتو بدجور ثابت کنی حساب کن حتی رو همسایت ما هممون پشت هم دیگه با شعار یا زهرایم ما همه ی کل ایران امسال یکی از اون یازده تاییم یکی از اون یازده تایم با ایمان ما میرم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما