Gharibeh

ای غریبه ازکجایی که واسه من غمگساری تو همونی که تو قلبم یه صدای موندگاری وقتی باشم شب تیره اون شبی که صبح ندیده باخودم تنها میشینم تاسپیده تواونی که همصدایی هم صدای آشنایی رفتن تو واسه ی من کابوسی تیره وتاربود موندنت اما یه رویا یه رویای موندگار بود وقتی بودی همه فصلا واسه من مثل بهار بود تو که رفتی غم دنیا واسه من یه یادگار بود گفتی هیچ چیز توی دنیا واسه ی من تو نمیشه اما نیستی که ببینی خالیه جات همیشه حالا جز ناله ی سازم واسه من درمون نمونده نغمه ی ساز دل امشب منو سوی تو کشونده