Jahanam Darre

سرم بازارِ مسگرهاست دلم در چنگِ بربرهاست چنان با خود گلاویزم درونم جنگ زرگرهاست نه میلی به سخن دارم نه مشتاقم به خاموشی که روحِ جان پریشانم بلاتکلیفِ باورهاست تظاهر می‌کنم خوبم ولی از روی ناچاری که جانم تنگه‌ای زخمی به غمگینیِ بندرهاست جنون در کاسه‌ی مغزم چو سیر و سرکه می‌جوشد و من بیزارم از قلبم که گورستانِ دخترهاست اجنه دائما در من نشست هفتگی دارند که در من کودکی قلدر هواخواه قلندرهاست جهنم درّه‌ای در من همیشه گرمِ خودسوزیست خودم هیزم خودم آتش خودم داغِ صنوبرهاست وبالم شد پر و بالم زمانی که قفس مُد شد شنیدم از قفس‌سازی: قفس مرگِ کبوترهاست به چاه افتادن یوسف به من این نکته را آموخت که یوسف هم اگر باشی حسابت با برادرهاست امیدم به نگاه