این روزا شده مغز تنبل
با خودم تو جنگ میگم بسه کل کل
تنهایی تو خلسه خلوت
مهم نیست برام خبرای دست اول
یه جا آروم با فکر و خیالا
نه که تو مهمونی بگن برو سک دخی بالا
یادگاری تنو مونده پهلو من
گشتم ولی مثل تو نی والا
روم شده فشار زیادی
سرم گیج میره، میره چشام سیاهی
زندگی شده یه خال بگایی
ولی همه جوره باید باهاش کنار بیایی
به خودم میگم برو نترس داشی
تا ابد نمی تونی که تو قفس باشی
از همه تو خبر داشتی
با دنیا قهر نمی زنی دم از آشتی
هوا ابریه غمگین نمون
دوباره میاد بیرون رنگین کمون
ساعت الان سه تو اتاقه بیدار
شعر رو می نویسم من رو نتای گیتار
نذار توی دلت سردی بشینه
نذار اشکاتو هرکی ببینه
نذار اینا واست نقش بازی کنن
نذار دنیاتو نقاشی کنن
نذار توی دلت سردی بشینه
نذار اشکاتو هرکی ببینه
نذار اینا واست نقش بازی کنن
نذار دنیاتو نقاشی کنن
تک خوری دادا رسم ما نبود
آسمون دلگیر و عکس ماه کبود
میومد می موند هفته ها پهلوم
فشار زیاد نداشت مغز ما دووم
الان شدم ایزوله تنها
خیره به ساعتم و بی ذوق فردا
توی فکرتم بی موقع هرجا
اسمتو میارم من میون حرفام
جدیدا شده خلسه فازم
وقتی رفتی پرید برق سه فازم
این روزا دپم عجیب
اصن نمی تونم ترک بسازم
امشبو بازم به یادت
هر بازی یه بازنده داره
خودمو می بینم بازم کنارت
بزی فقط با تو آینده داره
همه این روزا تنگه دلاشون
واسه اونایی که رفتن
این روزا همه سرده نگاشون
هیشکیو نمی بخشن
نذار توی دلت سردی بشینه
نذار اشکاتو هرکی ببینه
نذار اینا واست نقش بازی کنن
نذار دنیاتو نقاشی کنن
نذار توی دلت سردی بشینه
نذار اشکاتو هرکی ببینه
نذار اینا واست نقش بازی کنن
نذار دنیاتو نقاشی کنن