Divaraye Sangi

{قسمت یک} دیوارای سنگی رو تختم خوابیدم ولی انگار اینجا اتاقِ من نی آخه من پنجره‌ام میله نداشت این لباسا منو میده عذاب هیشکی نیست و دلم میره الان چی میشه فردا، وقتی میگه اذان کاشکی پا شم من اَ خواب جُرمم بگین چیه؟ من حقمو زدم داد که حقمه دار هنوز دارم وقت کاش بگیرن شهرو باز کنن درو یادت نره منو من اینجام هنوز چرا واستادی؟ مگه اومد آزادی؟ هیشکی نمی‌دونه کجام، جز خدا مامان کاری نتونست بکنه، جز دعا شب و صبح‌ها اینجا ساعت نمی‌گذره خوابم نمیره خواب‌مون ببره خیلی کمه کسی فریادمو نمی‌شنوه اَ پشت این همه دیوارای سنگی اینجا جای من نی چرا اینجا یه سایه هم نی بسه این فازای سنگین {قسمت دو} فردا رفتم بگو منو یادشون نمیره بگو میشه آسمون تیره تا شهرو نگرفتن نمیشه که خواب‌شون بگیره چیزی که آرزومه اینه بهم گفتن دشمن خدام ولی می‌دونم میرم بهشت چون واستادم جلو اونایی که خودم دیدم به چشم اون بالا میگم بهش خداحافظ عشقم تو ادامه بده میرم پیشِ پیش خدا برسم ببین اسمتو رو کجا نوشتم رو ابرا رو این دیوارهای رنگی این بالا بگردی می‌بینی منو بخواب رو این بال‌های من