Man Dahaanam

تو اقیانوس سرخ شرابی من دهانم تو باد تازک مشرقی من بادبانم تو پیدا شو که باغ دریا گلی جز تلاطم ندارد من از عمق شب می نویسم که شاید طلوعی برآرد به کوهی ابر زاینده پوشاندم سینه آبی آسمان را تو در هر چکه از چهرک باران ببین رؤیای رنگین کمان را به کوهی ابر زاینده پوشاندم سینه آبی آسمان را تو در هر چکه از چهرک باران ببین رؤیای رنگین کمان را از اندوه باطل رها شو مسیر جهان دوره گردیست به چشمان نمناک مهتاب زمین لکه ای لاجوردیست تو پیدا شو که باغ دریا گلی جز تلاطم ندارد من از عمق شب می نویسم که شاید طلوعی برآرد به کوهی ابر زاینده پوشاندم سینه آبی آسمان را تو در هر چکه از چهرک باران ببین رؤیای رنگین کمان را