Khaab

در جواب نامه ی تو نارفیق از تو نوشتم از تو که شد با تو آغاز لحظه لحظه سرگذشتم رفتی اما کردی یادم آخه یار با وفاتم واسه فهمیدن حرفات منو کم داری فداتم تنهایی دستای ما با دست هم شد آشنا با هم تپید قلبای ما از هم شدیم اما جدا به من بگو آخر چرا ، چرا ؟! با نگاه مهربونت قفل قلبمو تو بستی ساز تو تار دلم بود زدی تارمو شکستی واسه ویرون شدن ما می زدی تیشه دو دستی باورت نمیشه اما خود تو عهدو شکستی حالا اینجا تک و تنها پرپر گذشته هاتم نارفیقانه بریدی ول من هنوز باهاتم هر دو مون تنهای تنها هر کدوم یه جای دنیا جای تو خالی اینجا جای من خالیه اون جا تنهایی دستای ما با دست هم شد آشنا با هم تپید قلبهای ما از هم شدیم اما جدا به من بگو آخر چرا ، چرا ؟