Mardom Ajiban (Intro)

people are strange ... when you're alone ... when you're unwanted ... مردم عجیبن پر ننگ و فریبن سرد و غریبن با حق و حقیقت یه نگاه بنداز به پیاده رو بی دلیل نمیشه هیچ ره گذری رد مردم عجیبن و پر حرف و حدیثن پیچیدن طالبن حقو نبین حاضرن بشکونن قلم دستو ولی هیچ جوره همون دستو نگیرن منم سرگردونم که کدوم راهشه ها دنبال عشق بودم تو آغوش فاحشه ها انگار منتظر یه درم تا بشه وا یه جا دیگه که پاشم بپره خواب چشام دیگه پشت قهقهه ها عذاب نبینم کل این دنیارو یه جور تضاد نبیتم این خونرو همه باید ترک کنیم اسکلن اونایی که براش اثاث خریدن People are strange when you're a stranger Faces look ugly when you're alone Women seem wicked when you're unwanted Streets are uneven when you're down بگو کی و دوست داری روز یا صبح یا شب چرا قدرتو می خوای عشق زوری یا عقدست؟ اینو یادت نره همه چی داره می چرخه تا حالا چند دفعه شدن این دوستا دشمن بگو چرا از آگاهی غافل میشی غافل میشی یا نه سیاه کاریه بگو بینم اصلا چند دفعه عاشق میشی اگه یه دفعس پس چرا فارغ میشی مردم عجیبن پر ترسو حریصن فرقی هم نمی کنه مرد و زن اینن عاشق گناه زیبا واسه زشتیا آدمن همون حیوون صاحب اختیار ببین چه آشفته بازاریه دنیا قفسِ یارو پی آزادیه کلی داره هنوز لنگ یه پاپاسیه همه داداشن نمی دونن بابا کیه People are strange when you're a stranger Faces look ugly when you're alone Women seem wicked when you're unwanted Streets are uneven when you're down