Ruzaye Khakestari

آآآ جی دال دل من تنگه ، واسه نور غروبا // خودمو میگیرم مثل آسمون اروپا خونه دوره و یادمونه اون روزا // خورشید میخندید چه عاشقونه تو رو ما تو اتوبان ، میرفت پام رو گاز // چون دوست داشتم برقصونه باد موهاتو هر روز شب میکردم آره بات روزا رو // چون تو چشات میدیدم همه آرزوهامو در گوشم میگفتی علی بد خلیا // شبا شات میزنی عین الکلیا و کار ما رو میدیدن همه تو خواب فقط // به جز ساحل میزدیم باهم رو ماه قدم آره سعی کردم فکر تو خب بره اَ یاد // ببین مشکل اما دلم دو دله هر بار اونی که موند تو شادی و مشکل من بام // الان فقط کنارمه تو فولدر عکسام تو چِشات میدیدَم همه آرزوهامو ورس 2: سر هر میزی بَح...ثِ تو بشه میپیچم // همیشه میبازم ، چون پره بی بی ام عصبیم ، میخوام برم با کله تو دیوار // با همه سردم سردتر از یخ تو لیوان دیگه فکر نمیکنم من اون آدم قبلم // با هیچکی نیستم ولی با همه هستم یه آدم هرزم که با همه قهرم // و رو تو گیره عقربه ساعت قلبم بی تو فس و شل ، بی تو چت و قفل // شب میشه نمیفهمم میشه چطور صبح گذر وقت ، روح منو ساییده آخه // تو نبود تو هر یه ثانیه ساله زیر صورت مغرورم من هر روز میبُرم // بعد تنهاییمو میپیچم و بعد دود میکنم تو این روزگار لعنتیه با حس غریبه // تو این روزگار ، که "روزا خاکستریه" تو این روزِگار که روزا خاکِستَریه ورس 3: حقیقت تلخه من چشمامو بستم // تو یه جنگ نرمی بین احساس و عقلم یه خاطرک قشنگ تو میدان قلبم // که تو دفتر ذهن ، فکرامو خط زد یه تضادی که من ازش گیج و منگم // نه میشه با تو بود نه میشه بی تو سر کرد یه تبی ، که من ازش هنوز داغم // وقتی بیدارم با رویاش هر روز خوابم آره بارون ، به شیشه داره میزنه و میگه // که این روزام بالاخره میگذره و میره مثل اون روزا که رفتن و بر نمیگردن // همون روزا که تو بغل تو خنده میکردم گفتم مرد بی دردم روی عرشک نگات // تو مست تن من ، من نعشک چشات آره این روزا ، عاقبت میره // عکس منو تو ، توی قاب عکس میره یعنی واقعا میشه...؟ یعنی واقعا میشه...؟