Jomeh

توی قاب خیس این پنجره‌ها عکسی از جمعه‌ی غمگین می‌بینم چه سیاهه به تنش رخت عزا تو چشاش ابرای سنگین می‌بینم داره از ابر سیاه خون می‌چکه جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه نفسم درنمی‌آد جمعه‌ها سرنمی‌آد کاش می‌بستم چشامو این ازم برنمی‌آد داره از ابر سیاه خون می‌چکه جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه عمر جمعه به هزار سال می‌رسه جمعه‌ها غم دیگه بیداد می‌کنه آدم از دست خودش خسته می‌شه با لبای بسته فریاد می‌کنه داره از ابر سیاه خون می‌چکه جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه جمعه وقت رفتنه موسم دل ‌کندنه خنجر از پشت می‌زنه اون که همراه منه داره از ابر سیاه خون می‌چکه جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه