Ba Man Harf Bezan

همیشه بعد هر طوفان میشه آرامشو حس کرد میشه به زندگی خندید تو اوج یک غروب سرد باید پروازو باور کرد قفس چیز عجیبی نیست که تنها راه خوشبختی رهایی از غریبی نیست توی اوج حادثه تنها با من حرف بزن وقتی شب بی نفسه تنها با من حرف بزن هنوزم ته نگات طرح بغض و قفسه تا سپیده برسه تنها با من حرف بزن نمیشه از کویری خشک مسیر رویشو پرسید باید از قطره ای بارون نگاه گندمو فهمید غم امروزمون راهی به سوی شادیه فرداس تحمل کردن سختی تو اوج خستگی زیباست با پژمردنو حس کرد مثه یه شاخه تنها خزون یه برزخه واسه بلوغ سبز جنگلها توی اوج حادثه تنها با من حرف بزن وقتی شب بی نفسه تنها با من حرف بزن هنوزم ته نگات طرح بغض و قفسه تا سپیده برسه تنها با من حرف بزن همیشه زندگی بخشیش دچار جبر تقدیره کنار آبی دریاس که ساحل معنی می گیره همیشه فرصتی واسه نگاه کردن به دنیا هست تو ظلمانی شب هم یه راهی رو به فردا هست یه راهی رو به فردا هست یه راهی رو به فردا هست یه راهی رو به فردا هست