Zemestoon

زمستون که میشه به یادت می افتم یاد رویاهایی که به تو نگفتم مثه برفایی که میشینن رو شیشه همین جایی انگار زمستون که میشه مثه سوز سرما تو رگهامی انگار یه ها کن رو شیشه واسه آخرین بار زمستون که میشه به یادت می افتم ببین رد بغضم هنوز روی شیشه ست بی تو یه درختم که بی برگ و ریشه ست تو نیستی می ترسم که دنیام خراب شه قدم می زنم تا یخ کوچه آب شه تو گرمای عشق و از این خونه بردی همه شهر و انگار به طوفان سپردی زمستون که می شه گرفتار بغضم مثل بارش برف رو تکرار بغضم