Bare Degar Faramooshi

من بر آن سرم که سر برآورم برون به من بگو که چون عاشقی به رفتن است بگو که ره کجاست گریزم از سکون بی تو خانِ آخرین چگونه بگذرد با تو دل مرا به شهر تازه میبرد روزی دگر در آتشی سالی دگر به خامُشی بار دگر فراموشی آه واگو نهان کینه ات بشکن سکوت سینه ات بغض غم دیرینه ات با یارا من بر آن سرم که سر برآورم برون به من بگو که چون سر به دامنت نَهَم به اشک دیده ات بگو ره جنون این سکوته کوچه ها پر از صدا شده زین ندا و آن ندا شرر به پا شده سازی نوای عاشقی سوزم به پای عاشقی جانم فدای عاشقی آه روزی دگر در آتشی سالی دگر به خامشی بار دگر فرامشی ای جانا