Hame Hicham

نه فرشته ام نه شیطان، کی ام و چی ام؟ همینم نه ز بادم و نه زآتش که نواده ی زمینم منم و چراغ خردی که بمیرد از نسیمی نه سپیده دم به دستم نه ستاره بر جبینم منم و ردای تنگی که به جز «من» اش نگنجد نه فلک بر آستانم، نه خدا در آستینم نه حقِ حقم، نه ناحق، نه بدم، نه خوب مطلق سیه و سپیدم :ابلق ٬ که به نیک و بد عجینم تبِ بوسه ایم از آن لب به غنیمت است امشب که نه آگهم که فردا چه نشسته در کمینم منم و ردای تنگی که به جز «من» اش نگنجد نه فلک بر آستانم، نه خدا در آستینم نزنم نمک به زخمی که همیشگی ست، باری که نه خسته ی نخستین، نه خراب آخرینم نه فرشته ام نه شیطان ..