Mohajer

فصل سرده غربت طعم تلخ شهرت من یه مسافرم من یه مهاجرم فصل سرده غربت طعم تلخ شهرت فصل سرده غربت طعم تلخ شهرت ضربه خوردم ضربه خوردم ضربه خودم تا گرفتم همه چیمو من دسته خودم سر فرصت وداع گفتم من با قلب خودم و شهر خودم هنوز میکنه گاهی صدام میگذره ثانیه ها منم و این قافیه ها کاری به کارش خیلی‌ وقت ندارم من کاری به کارش بخشیدم هرکی رو با نیت بد آخرش خودتی و اونکه توی سینت قلبت حتی اگه اومدن با تیرم به سمتش بدون تهش پیروز اونی که میبخشه فصل سرده غربت طعم تلخ شهرت فصل سرده غربت طعم تلخ شهرت من یه مسافرم من یه مهاجرم به هرچی هرجا دل میبندم میدونم که یه روز باید برم آره باید برم مثل شب ترک وطنم اشک توی چشای مامانمو قلبش وقت که من بستم چمدونو رفتم با یه درد که ته قلب همه چیم خونمه هنوز سخته آره ترکش چه روزا چه شبا گذشتن رفتن آره جوهر خاطراتی که جاش روی دفترامه سیاه بود سفید بود همش یه درسه آره نذاشتم توی راهم تخماشو ترس بکاره فقط واسه مسیرم سرمای نقد ساختم تو فصلای سرمای غرب که با کوله بار دیروز سمت فردا برم منم اون مرد تنهای شب فصل سرده غربت طعم تلخ شهرت فصل سرده غربت طعم تلخ شهرت من یه مسافرم من یه مهاجرم به هرچی هرجا دل میبندم میدونم که یه روز باید برم