Etefagh

از قصد نبود فکر از پیش نه با ساختنه کوه از هیچ این نیست فریادی از توو خالی تو یه اتفاقی که افتادی نه یه قصه از شهری دور نه یه داستانه کوتاهی تو همونی که باید منو میفهمید تو یه اتفاقی که افتادی تو یه لبخندت مثل مرهم درد می مونه واسم من توو سقوطم تو مثل قصد به برگشت میمونی واسم می دونم که کهنه میشن یه روزی این حس های نو حتی اگه اون روزم برسه من من بازم دنیارو میدم واسه ی یه لحظه از تکرار تو تکرار تو