Gardanam Bendaz

گردنم بنداز تموم تقصیرا رو بزار بمونم با این منه بیمارو چندتا عکسی که ازت هست رو این دیوارو لعنتی راحت بزارم این یه بارو نفسامو بکشم تنهایی صبح تا شب بهتر از اینه که هر روز با بغض پاشم اومدی باشی چراغ خونم اما میگذره من هرشبم تنهایی با شمع منو بهم ریختی حالا بوده قصدت چی سربازت بشم و تو ملکه ی قصرت شی نشونم دادی گرگی تو لباس میش آخر هم به آرزوهام زدی تو آتیش منو ببین حالم خرابه رو صورتم خنده سرابه منو ببین که دردام انقد زیاده که خودش یه کتابه هر چی داشتم آرزو دادی به باد تو مگه میشه توو سنگ دلی کسی برسه به پاتو عاشقت بودم و تو حتی نخواستی که بشناسی منو گم گم نکنی دلمو تو کاری کردی که بزنم چشامو عینک بدبینی و نبینه نگاهم تمام خوبیای دورمو یه ریز هوای گریه و غم کنه صدام دیواری کوتاه تر از دلمو ندیدی که خوشیای دلمو دزدیدی برمیگرده همه ی ورقا ولی به جاش تو می مونی با زندگی و غماش هر چی داشتم آرزو دادی به باد تو مگه میشه توو سنگ دلی کسی برسه پاتو عاشقت بودم و حتی تو نخواستی بشناسی منو گم نکنی دلمو