Gheseh

تو اگه قصه بخوای دل پر غصه بخوای همه شهر برات قصه میگن قصه از این دل پر غصه میگن پس بزار منم برات قصه بگم بگم ای همدم من توی این دشت بزرگ که بهش دنیا میگن چرا من مثل یک شب کور سیاه باید از نور گریزون باشم یا چرا مثل یک زنبور نحیف باید از باد هراسون باشم چرا پس دست نوازشگر باد خرمن زلف منو شونه نکرد یا چرا شادی دنیای شما تو دل غم زده ام خونه نکرد چرا من مثل یک خنیا گر پیر باید از دور زمان دور باشم یا که چون شبنم پاکیزه صبح خالی از تابش یک نور باشم ببین ای همدم من تو اگه قصه بخوای دل پر غصه بخوای همه شهر برات قصه میگن قصه از این دل پر غصه میگن قصه از این دل پر غصه میگن