Faryaade To, Faryaade Man

از کوچ ِ عاشقانه‌ات گریه امانم را بُرید وقت ِ سکوت ِ آخرت کبوتر ِ خانه پرید طنین ِ غربت بار ِ تو در آسمان ِ شب زده گفت از نگاه ِ خسته ات در پیله‌ی رویاکده فریاد ِ تو،فریاد ِ من ستاره‌های ِ قعرنشین فریاد ِ ما چه بی اثر در سازهای ِ این زمین دقیقه‌ها سرگشته اند،در انتظار دیگر صبوری تا کجا؟؟؟؟ من تشنه ام بر من ببار ای آشنا، مُردم از این دلواپسی خسته از این فاصله ها در شعله های ِ بی کسی از کوچ ِ عاشقانه‌ات گریه امانم را بُرید وقت ِ سکوت ِ آخرت کبوتر ِ خانه پرید شاه ِ دلم، ماهی ِ من عاصی از این دربه‌دری عصیان ِ تو، فریاد ِ من مُشتی بر این بی خبری