Nemidunan

وای از اون شبی که صبح نمیشه از اون غمی که میمونه همیشه وای از اون که خیلی دوسش داری اما نمیتونی به روش بیاری وای از اینکه قدرتو ندونن بیان بگن میمونن و نمونن وای از اون که خیلی دوست داره اما باید بره تنهات بذاره حال و هواتو نه نه تنهاییاتو نه نه درد و غماتو نه نمیدونن غم صداتو نه نه تنهاییاتو نه نه حال و هواتو نه نه نمیدونن وای از اون روزی که میدونی و میخوای بری اما نمیتونی و دیر شده بسته تموم راها خسته شدی از خودت و نگاها وای از آدما و قصه هاشون وای از عمری که سوزوندی پاشون عادتشونه که تو رو برونن وقت خوشی تو رو خودی ندونن حال و هواتو نه تنهاییاتو نه درد و غماتو نمیدونن غم صداتو نه نه تنهاییاتو نه نه حال و هواتو نه نمیدونن