Adam Barfi

ای آدمک برفی ای مظهر بی‌حرفی تو باغ پریدن بال و پر من باش یک گوشه‌ی چشمی داشتی به من ای کاش گلبار تبسم کن شهزاده‌ی غمگینم من کی توی چشم تو برق عشقو می‌بینم دردی اگه شلاق بر پیکر من باش مجنون شده حال من رحم کن به زوال من تو باغ پریدن بال و پر من باش یک گوشه‌ی چشمی داشتی به من ای کاش تا دست عطوفت بکشی روی سر من از تو جون پرواز می‌گیره بال و پر من با من به از این باش ای چشمه‌ی بی آب یک ذره محبت از تو مگه تو خواب قلبت اگه سنگ بوده باید آب شده باشه چشمات پیش لالایی من خواب شده باشه احساس تو کو تا زنجیر تو باشه تا عاطفه‌ی من شمشیر تو باشه گلبار تبسم کن شهزاده‌ی غمگینم من کی توی چشم تو برق عشقو می‌بینم دردی اگه شلاق بر پیکر من باش مجنون شده حال من رحم کن به زوال من تو باغ پریدن بال و پر من باش یک گوشه‌ی چشمی داشتی به من ای کاش تو باغ پریدن بال و پر من باش یک گوشه‌ی چشمی داشتی به من ای کاش