Man Nemidoonam

تازه عادت کرده بودم که تو تنهایی بمونم یه عالم بغض غریبو گوشه ی دلم بشونم تازه عادت کرده بودم که همه دلتنگیامو بسپرم به دست گریه که بازم از تو بخونم تازه عادت کرده بودم تازه عادت کرده بودم تازه عادت کرده بودم من نمیدونم چطور شد من چجوری دل سپردم من فقط دیدم که چشماش پر بارونه و خواهش عاشقونه منو برده تا ته حس نوازش تازه عادت کرده بودم که بسوزمو بسازم هر چی از تو برده بودم به غمِ دلم ببازم تازه عادت کرده بودم دیگه چشماتو نبینم رسم عاشقی همینه آره اینه بهترینم تازه عادت کرده بودم تازه عادت کرده بودم تازه عادت کرده بودم من نمیدونم چجوری دل به چشمایه تو دادم تو فقط یک لحظه از دور تویه چشمام خیره موندی غم چشمات شعر من شد همه شعرامو سوزوندی