Bi Gharari

سویِ چشمم رفته از چشم انتظاری سهمِ من از تو شده این بی قراری گشته حالم چون خزانِ بی بهاری زجر دارد بی تو این شب زنده داری هرچه به عشقت دچار تر شدم من را ندیدی جانِ من دیدی که عاشق تر شدم پا پس کشیدی پا پس کشیدی * بی تو من با چه دلی باید لبِ دریا روم بی تو من با چه امیدی غرقِ در رویا شوم همچو گلدانی که خشکیده دگر از بی کسی بی تو من با چه دلیلی هم رهِ دنیا شوم تو نمی دانی چه رنجی می کشم از بی تو بودن همچو فرهادم که بی شیرین دمی زنده نمانم تا که عاشق نشوی از حالِ من خبر نداری تا بدانی من چگونه از فراغت بی امانم