Faryad

‎دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم ‎وین دردِ نهان سوز نهفتن نتوانم ‎تو گرمِ سخن گفتن و از جامِ نگاهت ‎من مست چنانم که شنفتن نتوانم ‎فریاد زبی مهریت ای گل ‎فریاد زبی مهریت ای گل ‎شادم به خیالِ تو چو مهتابِ شبانگاه ‎دور از تو منِ سوخته در دامنِ شبها ‎ای چشمِ سخن گوی، تو بشنو ز نگاهم ‎دارم سخنی ‎دارم سخنی ‎دارم سخنی. ‎فریاد زبی مهریت ای گل ‎فریاد زبی مهریت ای گل