Raaz

چشمای تو نور کوچه باغ روز چشمای من ظلمت شب نیاز با هم دیگه راز و نیازی داشتیم حکایت طول و درازی داشتیم با هم دیگه راز و نیازی داشتیم حکایت طول و درازی داشتیم اما پس اون آشنایی اون هم دلی اون هم زبانی از گرد راه امد جدایی رفتی و چشم برام گذاشتی تو این قفس تنهام گذاشتی حالا نمیدونم کجایی کاشکی یکی بود ما رو با هم آشتی می داد کاشکی چشامون باز تو چشم هم می افتاد امروز اگه تاریک و خاموش وسیاهه فردا که شد دنیا پر از خورشید و ماهه