Daryabam

آمده ام خسته به مهمانی ات از همه کندم که همه فانی اند تشنه خودم روی خودم آب بست بر سر این سفره مرا آب هست لب به غذایی نزده ام قاضیم هرچه تو نانم بدهی راضیم قصه میان من و تو فرق داشت با آنکه برا خیر العمل شرط داشت بنده ای خانه خرابم تو مرا دریابم دیده بودم که تو بس می نزنی در خوابم تکیه بر هر که زدم خالی و چون دیوار ریخت تو ولی اما اگر شاید نداری جنس تو دیوار نیست