Nafas

کجا رفته بودی که از رد تو یه رویای نزدیک با من نماند یه آغوش خسته یه حس لطیف از این خواب تاریک با من نماند از این هیاهو سفر نکردم ترسیدم این عشق پایان گیرد نشد شبی که سحر نکردم مگر که آتش در جان گیرد نفس کشیدم به تیر آهم تو را به حسرت نشانه سازم خوشا سری که با تو سامان گیرد من بی تو ویرانم پنهانی در جانم من از تو دوری نمیتوانم