Shab Afrooz

بینی جهان را خود را نبینی تاچندجاناغافلنشینی نور قدیمی شب را بر افروز دستکلیمیدرآستینی بیرون قدم نه از دور آفاق تو پیش از اینی تو بیش از اینی جانی که بخشند دیگر نگیرند مرگ است صیدی تو در کمینی صورتگری را از من بیاموز شایدکهخودراباز آفرینی صورتگری را از من بیاموز شایدکهخودراباز آفرینی سرکش مشو که چون شمع ازغیرتت بسوزد دلبر که در کف او موم است سنگ خارا