Kalagh

تو دل یه مزرعه یه کلاغ رو سیاه هوایی شده بره پابوس امام رضا اما هی فکر می‌کنه اونجا جای کفتراس آخه من کجا برم یه کلاغ که رو سیاس من که توی سیاهیا از همه روسیاه‌ترم میون اون کبوترا با چه رویی بپرم میون اون کبوترا با چه رویی بپرم تو همین فکرا بودش کلاغ عاشق ما یه دلش می‌گفت برو یه دلش می‌گفت بمون که یهو صدایی گفت تو نترسو راهی شو به سیاهی فکر نکن تو یه زائری برو من که توی سیاهیا از همه رو سیاه‌ترم میون اون کبوترا با چه رویی بپرم