Gole Bita

مگه تا اونور جاده های شهر چقدر راه نرفته مونده مگه تو چشمای سبز پنجره گل بیتا از خدا نخونده بود مگه معجزه نبود تو دست ما مگه شب با عشق ما سحر نشد یادته رو اسم شهرا خط زدیم دیگه چشم هیچ غریبی تر نشد وقت خوابه بی ترانست گل بیتای قشنگ پر اشکم پر شعرم منم این دل تنگ حالا تنهایی دوباره میزنه بارون رو دستات پر می شن از باور شب رنگ آبی نفس هات حالا تا صبح نگاهت انگاری یه دنیا راهه هر چی راه میری تو شب ها باز ته جاده سیاهه تو ببند چشماتو ساده اون دیگه حالا تو ابراست اون گذشته از من و تو تو دلش زندگی بر پاست تو باید تنها بمونی با همون چتر شکستت زیر بارون توی پاییز با چشمای خیس بستت پر اشکم پر شعرم منم این دل تنگ حالا تنهایی دوباره میزنه بارون رو دستات پر می شن از باور شب رنگ آبی نفس هات