The Roof of Tehran

بیا آتش باش بیا به جان من ریز داغم کن اعجازی کنیم غروب پاییز بیا قصه شو تو این شبای بی خواب خوابم کن آزادم کن از زنجیر مهتاب بیا نغمه شو بیا ترانه سر کن بیا آغاز شو شوری دگر کن بیا باور کن امید باد و باران بیا پروانه شو بالی بزن از بام تهران سال تا سال اگه بی عشق موندین آوازایی هست که باید میخوندین صبح تا شب اگه از پا میوفتیم قصه هایی هست که باید میگفتیم بیا قصه شو تو این شبای بی خواب بیا آزاد شو از این شهر بی تاب بیا خنده شو تو خشکی خیابان بیا پروانه شو بالی بزن از بام تهران