Aabe Talab Nakarde

از باغ می برند چراغانیت کنند تا کاج جشن های زمستانی ات کنند از باغ می برند چراغانیت کنند تا کاج جشن های زمستانی ات کنند پوشانده اند صبح تو را ابر های تار تنها به این بهانه که بارانی ات کنند ای گل گمان مبر به شب جشن میروی ای گل گمان مبر به شب جشن میروی شاید بخواهند که مرده ارزانی ات کنند یوسف یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند این بار می برند که زندانیت کنند یک نقطه بیش فرق رجیم و رحیم نیست یک نقطه بیش فرق رجیم و رحیم نیست از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند آب طلب نکرده همیشه مراد نیست آب طلب نکرده همیشه مراد نیست گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند