Sarzamin Yakh (Ft Erfan)

(ورس1، پیشرو) رفیق حسودی نکن به تنهایی من / وقتی تو دنیای سگی فقط کم داریم یه قبر دفتر شعرتم میشه نقاشی درد / بیا ببرمت به روزای جنجالیه من رفیقامون برق دنیارو دیدنو کور شدن / مجبورم از خودم دیگه این جمعو دور کنم خودمو خورد کنمو برم تا حال بغض / خودکارمو دربیارمو بشم تو واژه گم رو همه ی کتابای قفسه خاکه / چیزی که برام مونده یه نفس پاکه بابا بااونکه ازم دوری هستم به یادت / پسرت تازه در اومده از لجن کامل یادمه آخرین بار که سرقبرت بودم / گریه میکردمو میگفتم از درد سر و روحم وقتی رفتم از این مملکت تو زرد / چیزای زیادی دیدیدمو ذره ذره سوختم تنها ، با طرفدارایی که مثه خوده من پرغمن / بارویاهای رنگارنگی که خیلیاشون مال ما نیستو ، رپ واسه ماها شده خطر رپ پشت رپ ، یه ملیونم نمیفهمن / واسه اینکار لعنتی تو زندونم کشیدم درد مردممون دیگه به میمونم نمیخندن / اگه کل دنیا جلوشون بسوزن یه بینندن این جماعت از زندگیشون بگیرن درس / حرفای ما چرته بگی میگن شنیدم ؟ دخترا و پسرا دنبال س*ک*س و مواد / همین چیزا میکنه معنی این شعرو محال مادرپدرای فقیری که کار میکنن تا اینجوری با رویای بچه هاشون روبرو شن / مثه همه منتظر روز خوبن و کناره گرمای بخاریشون تو خونه موندن ، هی منتظر خبرای رادیو نشستن / تا شاید قهرماناشون بازیو ببرن درگیر غذاشونو چایی و یه قندن / نمیخوان معنیه شب تاریکو بفهمن (کروس) اگه اومدی سرزدی به منو / خنده دیدی تو سرزمین من بدون خنده ها ظاهر لحظهاست تو نمیدونی هر دقیقه منو ما / چی میکشیم تو سرزمین یخ نمیدونی چی میگذره تو قلب ما (ورس2، عرفان) شیش صبِ پیشونیمه از عرق خیس / پاشو پاشو بنویس بشه ورقه خیس نه ، از سانسور خبری نیس / حتی اگه سرو بزنی با تبر تیز سببه چیست / عوض مرحله زیست مگه دل خوشو جیبت پر آزادی نیست / تا وقتی فکرت تو حبس باشه آزادی نیس نسل سوختمونم برات آزاری نیستو / هی ، میگن موزیکامون بازاری نیس آخه از جنس ما تو هیچ بازاری نیستو / مثه شعرامون کالایی نیس چرا همه خوابن / آخه لالایی نیستو بابایی نیست که ببرت بالای (؟) / اینجا شک میکنی که شاید بالایی نیس برگ سبز (؟) به تپش نبضت / بیشتر دربیاری بیشتر بره رو قرضت این زندگی نداره ارزش / عمری چاه میکنی و آب نمیده هرگز اونجا میگن یادت رفت زبان فارسیت / اینجا یکی میبین تورو با ؟ دنیا میرونه و مائم سوار تاکسی / انگار قول دادیم بریم هر راهی که راست نیست لاشخورایی که رو تنشون یه روده راس نیست / چار فصل توی تیمت باشن یدونه پاس نیست دنیای دیوانه که شده برامون عادی / چار تا هوس کثیف چار تا رویای مادی همینه که کابوس میبینم / نابودم ، تو تابوت میشینم خودکارمو میکُشم آروم میگیرم / خالی میشم باز جون میگیرم نرم میکنه با دست و پنجه / اولین خاطرم سال شصت و پنجه که سوختمو شعله خاموش نمیشه / حالا میسوزه هرکی خورشیدو آغوش بگیره (کروس) اگه اومدی سرزدی به منو / خنده دیدی تو سرزمین من بدون خنده ها ظاهر لحظهاست تو نمیدونی هر دقیقه منو ما / چی میکشیم تو سرزمین یخ نمیدونی چی میگذره تو قلب ما