Gharibaneh

من باید چیکار کنم تا تو به باور برسی دردمو به کی بگم ای که برایم نفسی نتونستم که بفهمم واسه چی دلواپسی تو خیال نکن که جای تورو می گیره کسی تو با یک بهت غریبانک معصوم تو با یک نگاه عاشق ولی مظلوم نمی دونم این گناه چه کسی بود که به نا باوری عشق شدی محکوم پشت یک ابر سیاه نمیشه خورشیدودید در مه آلودک شب آخر جاده رسید2 وقتی از ناباوری قلب تو پژمرده شد سخته از دریای عشق حتی یک قطره چشید نمیدونی معنی دل بستنو در اوج باور وقتی که مستی می اسیره در حجاب ساغر نمیدونی که چه سخته شب و تا سحر دویدن به طلوع صبح یک عشق ولی هرگز نرسیدن