Mordabe Tanhaei

یه کوه غصه تو سینم یه داغ تازه رو قلبم به دل موند حسرت اینکه بفهمی چیه تو قلبم تو این طوفان دلتنگی‌ هوای هردومون ابره یه تختخواب بیداری که چند ساله مثل قبره درو دیواره این خونه پر از حس غم انگیزه همیشه سوز تنهایی همیشه فصل پائیزه چشمام پر بود از عشقی‌ که قطره‌ قطره‌ خالی‌ شد یه حس که واقعیت داشت یه تصویر خیالی شد اگه حسی تو قلبم بود همون هم تو سکوتت مرد درست وقتی‌ که خواب بودی تموم خونه رو آب برد تو این مرداب تنهایی من وتو هردو درگیریم تقلا می‌کنیم اما داریم بدتر فرو میریم نه من دیگه تو رو می‌خوام نه تو حسی به من داری باید رد شیم از این برزخ از این کابوس تکراری یه دنیا دوری از قلبم یه دنیا خسته‌ای از من یه وقت ها هیچ راهی‌ نیست بجز دل‌ کندن و رفتن اگه حسی تو قلبم بود همون هم تو سکوتت مرد درست وقتی‌ که خواب بودی تموم خونه رو آب برد تو این مرداب تنهایی من وتو هردو درگیریم تقلا می‌کنیم اما داریم بدتر فرو میریم