Javoon Marg

یه دفه از چه فصلی سبز شدی که تو احساس من قدم بزنی یه خیابون شدم که گهگاهی یه کمی واسه من قدم بزنی یه خیابون شدم که خستگیام کز کنم توی موج دامنِ تو اگه دستم نمی رسه به خودت مست شم از عبور کردن تو مث پس کوچه های پائیزم ریه هام خش خشن ، پُر از برگن سن و سالی نداره رابطه مون اکثر عاشقا جوون مرگن اونقَدَر راه رفتی روی تنم تا به راه رفتنت دچار شدم یه خیابونِ خلوتِ عاشق فکر کردم که لاله زار شدم سنگ فرشام حریص بارونن مث ابر بهار درکم کن باشه روزی یه بار رد شو ازم باشه روزی یه بار ترکم کن مث پس کوچه های پائیزم ریه هام خش خشن ، پُر از برگن سن و سالی نداره رابطه مون اکثر عاشقا جوون مرگن