متن ترانه
ﺑﺮده ﺑﻮدم ﻟﺎی ﺷﻌﺮاﻣﻮ ﻳﻪ ﻣﺸﺖ ﻗﺎﻓﻴﻪ از ﻳﺎد ﻫﻤﻪ رو
ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮرت ﺑﻜﺸﻰ ﻣﺎﻫﻰ درﻳﺎ زده رو
ﻣﻦ ﭼﺸﺎم ﭘﺎﻛﻪ وﻟﻰ ﺣﻴﻒ ﻛﻪ ﻟﺒﺎت ﺣﻴﻠﻪ ﮔﺮه
ﻃﻌﻤﻪ ﻛﻨﻢ ﺟﻮﻧﻤﻮ ﺗﻴﺮت ﺑﻪ ﺧﻄﺎ ﻣﻴﺸﻪ ﻧﺮه
ت از ﺑﺪ ﻋﺸﻘﻰ ﻣﺴﺘﻰ از ﺗﻬﺶ ﻣﻴﺘﺮﺳﻰ
دﻳﮕﻪ دﻳﺮه ﭼﺸﺘﻮ ﺑﺎﻳﺪ از اوﻟﺶ ﻣﻴﺒﺴﺘﻰ
واﺳﻪ ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺧﻠﻮﺗﺶ ﻣﻴﻠﺮزﻳﺪ
ﻳﻪ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﻪ آﺗﻴﺶ ﺟﻬﻨﻤﺶ ﻣﻰ ارزی
ای ﻧﮕﺎرم ﺑﻴﺎ ﭼﺸﻢ اﻧﺘﻈﺎرم
ﺑﻴﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺷﻜﺎرﺗﻢ ﺑﺪه ﺗﻮ دل ﺑﻪ ﻛﺎرم
