Kasi Az Ma Jahan Ara Nemishe

کسی از ما جهان آرا نمیشه حتی یه قهرمان تو نسل من نیست هوا انقدر آلودس که انگار نیازی به شیمیایی شدن نیست ما صبر کردیم واسه فردای بهتر ولی فردا نمیشه جهان ما قد خرمشهر هم نیست کسی اینجا جهان آرا نمیشه نمیگیره کسی دستای ما رو داریم با چشم بسته راه میریم یه عمره که پلاکامونو حتی نمیدونیم باید از کی بگیریم زیر پامونو خالی کردن اما هنوز اینجا پر از میدون مینه این ویرونه ای که از تو داریم هنوز زیباترین جای زمینه فقط یه زخم کهنه باقی مونده برای نسلی که ترکش نخورده برای نسل من که قهرمانش زیر رگباری از خاطره مرده همه رویای ما رو باد برده نشستیم روی مرز بی خیالی برای ما که سنگری نداریم فقط مونده همین تفنگ خالی کسی از ما جهان آرا نمیشه همه روزای ما با غصه سر شد یه روزی توی تاریخ مینویسن یه جایی نسل مفقودالاثر شد